Var mı beni içinizde tanıyan?
Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.
Kalmasa da şöhretimi duymayan,
Kimliğimi tarif etmek zor benim…
Ne umutlar ektim gönül bahçeme
GÜL sanmıştım DİKENİ bana kaldı!
Göz yaşlarım savruldukça içime
KÜL sanmıştım YAKANI bana kaldı!
Her bakışım maziden gün aradı
Gözlerimi al kanlara buladı
Yüreğime acımadan vuranı
EL sanmıştım YAKINI bana kaldı!
Şub
4
ozcan tarafindan 4th Şubat 2010
Sevgiler vardır hani hiç bitmeyen, yaşandıkça arkası gelen. Mutluluğun ta kendisidir hani, hiç eksilmeyen. Bir narin çiçek gibidir her gün yeniden yeşeren. Bilir misin bir de hani ulaşılamayan sevgiler vardır, hiç sulanmadan, hiç güneş yüzü görmeden büyüyen çiçeklere benzerler. Dilin varmaz hani bu büyük aşkı içinden atıp haykırmaya, ellerin varmaz hani gidip onun elinden tutmaya. [...]
Hani erken inerdi karanlik,
Hani yagmur yagardi inceden,
Hani okuldan, işten dönerken,
Işiklar yanardi evlerde,
Eskidendi, çok eskiden.
Hani ay herkese gülümserken,
Mevsimler kimseyi dinlemezken,
Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,
Eskidendi, çok eskiden.
Ey Rabbim!
Sözlerin en güzeli hiç şüphesiz sana aittir,
Bizim söylediklerimiz,
Söyleyeceklerimiz,
Söyleyemediklerimiz,
Söylemek istediklerimiz,
İçimizde sakladıklarımız,
Suskun bıraktıklarımız,
Terk ettiklerimiz,
Unuttuklarımız,
Fısıldadıklarımız,
Hepsi, hepsi, sözlerin hepsi!
Seni sevdiğim günden beri.
İçimde ne aşk kaldı ne de sevgi.
Tüm duygularımı yitirdim sanki.
Tat almıyorum artık bu hayattan.
Hiçbirşeyin rengi yok gözümde.
Sanki kör olan gözlerim değil gönlüm…
Bilseydim senden sonra sevemeyeceğimi.
Hani,
Her gün yeni heyecanlarla doğan güneş,
Doğmaz olur ya.
Artık dalgaların şırıltısındaki türküler bile,
Bir şey ifade etmez.
Derdini bir türlü anlatamadığı
Gülün insafsızlığı,
Bülbülü hoş sedalar söylemekten bezdirir ya.
Yahud,
Kelepçeleriyle mutluluğu yaşayan bir mahkum,
Son Yorumlar